Okurken çok etkilendiğim Doris Lessing tarafından yazılan önsözle kitap başlar.Nobel edebiyat ödüllü yazar D.H.Lawrence'ın Lady Chatterley'in Aşığı hakkında önsözünde şöyle der;''Kadınların hür olmadığı,işlediği zina sebebiyle taşa tutulduğu,ya da herkesin gözü önünde asıldığı bazı ülkelerde (İran,2004),bu roman Lawrence'nın okunmasını istediği şekilde okunuyor;yani bir cinsellik ve aşk manifestosu olarak okunuyor.Bu roman yanlızca cinsellik ve bir kadının kocasına ihanetinden ibaret değildir,olamaz.Bu şekilde bir önyargıyla kitaba başlamamanızı öneririm.Kitapta sınıfsal farklılıklar,sanayi devrimi,ingiliz toplum yapısı ve her şeye rağmen dünyaya kafa tutan iki insanın hikayesini anlatıyor.Bedenlerin değil aslında akılların ve ruhları birleşmesi söz edilen.Asıl önemli olan gerçekten konuşabileceğin birini sevmek,onunla zihin akışını yakalayabilmek.Demek istediğim bu roman yalnızca bedensel aşkın savunuculuğunu yapmaz.Ben çok keyifle okudum,hem aradaki ince mesajları beğendim , hem de bir zamanların İngilteresi'ne şöyle bir göz attım.
Bu kitabı okumak beni çok zorluyor,anlam bütünlüğünü kaçırıyorum.Çok yavaş ilerliyorum bu da çok moralimi bozuyor.Hele bazı cümleler o kadar uzun ki sonuna gelirken başını unutuyorum.Virginia hayran olduğum bir yazar,bu denli yavaş olmak beni daha da üzüyor.Kitabı bitirdiğimde ki bitirebilirsem :/ umarım tatmin olur ve mutlu olurum.
Herhangi bir kadının, bir erkeğin gözetimine ve onun tarafından korunmasına ihtiyacı yoktur,tıpkı erkeklerinde buna ihtiyacı olmadığı gibi.İki farklı cinsiyetin tek ihtiyacı olduğu şey birbirlerinin haklarına saygılarıdır.Benim naçizane fikrim budur.
Bazı okurlar bu şekilde düşündüğüm için erkek düşmanı veya salak bir feminist olduğum yargısına varmış.Benim herhangi bir cinsiyete veyahut canlıya bir düşmanlığım söz konusu dahi olamaz.Ben karşılıklı saygıyı savundum ,bunu yaparken herhangi bir cinsiyeti alçaltmadım ve yüceltmedim.Lütfen bazı etiketlerle karşınızdaki insana hakaret etmek yerine biraz düşünün,öfkenizin kaynağı ne?
''Othello,Shakespeare'nin tragedyaları arasında en acı ve en dehşet verici olanıdır.Othello'yu bir kıskançlık tragedyası olarak kabul etmek yanlış olur.Bu oyun,her çağda geçerli olan trajik bir olguyu dile getirir:Saf dürüstlüğün,yalan ve düzen dünyasına yenilişidir bu.''