Damla
@Dami
Yalnızlık kaybettikçe kazanır her zaman.
Bazen de büyüler verir bize en olmaz
düşlerden,
düşler verir kıpırtılardan,
düşler seslerden,
ve görüntülerden.
Öyle elsiz ayaksız dalarız ki ona,
kapılarımız kapısıdır bir yerden sonra,
pencerelerimiz penceresi;
ve kalakalmışızdır kapılarımızdan
kapılarının ardına.
Üstelik, orada herkes vardır; ölüler oradadır, diriler.
Çünkü her şey yalnızlık kadar eskidir,
yalnızlık kadar uzak;
ve her şey uzaklığı kadar güzel.
Bir bisiklet geçer kapıdan,
sonra bir kedi,
ardından bir kuş.
Derken, kuş derinliğinde bir mavi kalır geride,
gözleri kedi pençesi.
Yalnızlıksa, bir gökyüzüdür hâlâ gökyüzünde.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·113 syf.·
10 günde okudu
·2020 19. kitabı
"Yeryüzünde kırgın bir çocuk kalmayana dek yazacağım" cümlesiyle başlıyor yazar kitaba. Bir insanın bu amaçla bir şeyler yapmaya çalışması (işin kalitesi bir yana)çok değerli diye düsünüyorum.
Gelelim kitaba...isminden de anlaşılacağı üzere daha çok aile içindeki çocuğun yerinden, ailenin özellikle de annelerin yaptığı yanlışlardan ve bunların çocuk üzerinde ne denli etkili olduğu gibi konulardan bahsediyor.Tabi burada öğretmenlerden,çocuğun içinde bulundugu toplumdan da söz ediyor . Çoğumuzun anlamadığı hatta anlamaya bile calışmadığı çocuğa karşı bir pencere açıyor ve onları anlatmaya çabalıyor yazar. Bunu yaparken ozellikle de ailelere yonelik cok net bir sivri dil kullaniyor. Bu da etkileyiciliğini arttırıyor söylediklerinin. Okuduğunuzda aslında günlük hayatta sıklıkla karşılaştığımız, çocukken bize yapılan, hatta bizim de çocuklara yaptığımız birçok konudan bahsediliyor. Bu yönüyle okuduklarımızın akılda kalıcı olmasına katkı sağlıyor diye düşünüyorum. Yapılan iş her ne kadar güzel bir amaca hizmet ediyor olsa da kitabı bitirmek beni hayli zorladı. Başlarda güzel ilerlerken tekrarlanan cümleler, konular okumamı zorlaştırdı. Ayrıca yazar Alice Miller'a duyduğu hayranlığı farklı bir boyuta taşımış diye düşünüyorum. Öyle ki Alice Miller'dan doğrudan ve dolaylı ćok kez alıntı yapılmış. Yazar her bahsettigi konuda Alice Millerin da soylediklerini eklemiş. Bu alintilari kitaptan cikarsaydik kitabın kalınlığı gözle görülür sekilde azalırdı. Okumamı zorlaştıan en büyük etken sanırım bu oldu.Kitapta bazı deneylere, olaylara kaynak gösterilse de sundugu başka bilgilerde de kaynak gösterilmesini isterdim. Bunların dışında kitap gayet anlaşılır ilerliyor. Hayatında yolu çocuklarla kesişen ve bu konuda günlük dilde okuma yapmayı isteyen kişilere önerebilecegim bir kitap.
