Damla YILDIRIM

"Şu üzerine sırtüstü uzandığımız koca koca taşlar var ya," diyor Efsun Abla, "hep köleler taşımış bunları buraya. Bütün eski şehirlerin surlarını köleler yapmış. Sırtlarında kırbaç izleri, ayak tabanlarında, ellerinde yaralar. At gibi vururlarmış sakatlanan köleleri. Kölelerin kalbi inşa ettikleri şehre hep derin bir nefretle dolarmış. O yüzden bu dünyada mutlu şehir yoktur Musa."
Sayfa 35 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Bir gün gelecek, "Şehir gibi bakıyorsun bana Efsun Abla," diyeceğim ona. "Beni tehdit mi ediyorsun, çok mu seviyorsun, anlaşılmıyor."
Sayfa 27 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
Şiiri sadece yazılır bir şey sanıyor Efsun Abla. Yaşanabileceğinden habersiz. Oysa kendisi bir şiirin içinde yaşıyor. Ama umurunda değil. Ne yaşadığı şey ne de kim olduğu. Kimse de onu umursamasın istiyor. Şimdiki zamanın insanı. Ne geçmişle bağ kuruyor ne gelecekle. "Kimsin?" desen, "Benim!" der o kadar. Hangimiz "Kimsin?" dendiğinde sadece "Benim!" diyebiliriz?
Sayfa 18 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
Benim aklımda olanlar ve olmayanlar, onların aklında olacaklar ve olmamışlar. Ben hep şimdiki zamandayım, onlar hep gelecek zamanda. Bu mudur hayat Efsun Abla?
Sayfa 9 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı

Damla YILDIRIM

, bir kitap okudu
9/10
·196 syf.·
Beğendi
·
15 günde okudu
·
Okunma: 15 Nisan 2022 00:00
·
2022 4. kitabı
Mahir Ünsal Eriş
8.1/10 · 1.650 okunma
Reklam