Toprak bomboştu artık, çocukluğunun korku dolu geceleri kadar karanlık hem de. Ama mezar taşı öyle mi? Annesinin ruhundan kalan ne var ne yoksa çekip toplamış, topladıklarıyla iyice ağırlaşmıştı o. Ne vakit mezar taşına baksa, anacığının yorgun suretini görmüş gibi olurdu orada. Ne vakit elini sürse, yüzünün kederli çizgilerine dokunmuş gibi...