İnsan, anlam arayan tek varlıktır; ama çoğu zaman bulduğu şey sessizliktir. Bu sessizlik boşluk değildir, aksine dünyanın verdiği en dürüst cevaptır. Evren bize bir anlam borçlu değildir; borçlu olan biziz—yaşadığımız her ana, verdiğimiz her karara. Umut, çoğu kez kaçış olarak görülür; oysa asıl cesaret, umutsuzluğun ortasında yaşamayı seçmektir. İsyan tam da burada başlar: Anlam yokken de doğruyu seçmekte, adaleti savunmakta, sevmekten vazgeçmemektedir. İnsan, anlamsızlığa rağmen yürümeyi sürdürdüğünde özgürleşir. Çünkü özgürlük, cevaplara sahip olmak değil; sorularla yaşamayı göze almaktır.
Albert Camus