Noble Lady
@Dandelion
Derdi olduğu zaman duyduğu üzüntü yağmurda şemsiye açmak kabilindendi. Üzülmesi de uyuşuk bir tevekkülden ziyade bir öfkeye benzerdi.
Istırabına sabırla katlanırdı, çünkü nedenini başkalarında değil, kendinde arardı. Sevinçleri de yoldan çiçek toplar gibi koparır ve daha solmadan atardı; böylece her zevkin dibindeki acı tortuyu tatmazdı.
Reklam
Bir Efendi'nin küfretmesinde bir kötülük yoktur. "Kel kafalı şeytan," derse ne çıkarmış sanki.
Zahar, Oblomovka' yı bir kedinin tavan arasını, bir atın ahırını, bir köpeğin doğup büyüdüğü kulübesini sevdiği gibi seviyordu. Gönlünü dolduran bu çiftlikte birçok şeye bağlanmıştı.
Eski zaman uşağı, iyi yetiştirilmiş bir av köpeği gibi kendisine emniyet edilen yiyeceklerin yanında açlıktan ölürdü; Zahar'sa efendisinin yiyecek içeceklerini bir fırsat bulup atıştırmaya can atardı. Eski zaman uşağı efendisinin yiyebildiği kadar yemesini ister, yemediği zamanlar da üzülürdü; Zahar'sa efendisinin önündeki yemeği sonuna kadar yemesine kızardı.
İlya İlyiç' in kafası bir kitaplıktı; ama ayrı ayrı ve hiçbiri tam olmayan ciltlerle dolu bir kitaplık.
Reklam