“Elinde tuttuğun her şey senindir!” Bu tür sözlere kulaklarınızı tıkayın ve vicdanınıza sıkı sıkıya sarılın. Çünkü “şey”ler üzerinde hakimiyetiniz yok seviyesinde azdır ve hiçbir şey üzerinde sahiplik iddianız yoktur. Çünkü size değil, Tanrı’ ya aittir bunlar.
Tanrı, insan ruhuna korkuyu yerleştirir. Ele geçirdiği şeylerin korkusudur bu. Gündüz topladıkları gece uçup gitmesin diye uyanık olması gerekir çünkü. Bütün “benim” ler şöyle der: “Sen beni Tanrı’dan aldığın için ben de sana eziyet ediyorum, acı çektiriyorum. ”
Zaman bize ne az geldi ne de bıkkınlık getirdi. Biz zaman için hiç dertlenmedik. Onu olduğu gibi sevdik.
Biz dolunayları saymasak da ruhun çağırılacağını biliriz. Bu sebeple hiçbir yere geç kalmayız, bize yettiği kadarından fazlasına gerek duymayız.