Sevinc Dargahi
@Dargahi
Sən mənim köksümdə çarpan ürəksən,
Mən sənin köksündə - kiçik bir zərrə.
Mənə qanad verən odlu diləksən,
Adına, özünə Vətən deyirəm,
Çölünə, düzünə Vətən deyirəm...
İngilizce öğretmeni
Lisans (English teacher) Yüksek linans ( English linguistics ) TESOL
Azərbaycan
182 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Məhz bu səsə, kənardan gələn əmrə yox, öz iç səsinə qulaq asmaq, əməl etmək, buna hazır olmaq - bax yaxşı olan bu idi, vacib olan bu idi, yerdə qalan nə varsa, hamısı boş şey idi.
Sayfa 62
Reklam
Sən demə, dünya gözəl imiş, sadəcə, dünyaya beləcə, heçnə axtarmadan, sadəcə, uşaq təki baxmaq lazım imiş.
Sayfa 60
Budala - F. M. Dostoyevski
Puan vermedi·779 syf.·
2026 4. kitabı
Not: İncelemeyi Rusça yazıp Türkçeye çevirdiğim için bazı cümle ve ya kelime hataları ola bilir, mazur görün :)
Konusu: Prens Lev Nikolayevich Mışkin, yirmili yaşlarında, Rusya'nın en eski soylu ailelerinden birinin soyundan gelmektedir. Son dört yılını "budalalık" ve epilepsi tedavisi için İsviçre'deki bir klinikte geçirmiştir. Mışkin Petersburgʻdaki tek akrabası olan çok uzaktaki Lizaveta Prokofyevna Yepançin'i ziyaret eder ve olaylar gelişmeye başlar.
İnceleme: Budala, saf iyiliğin ve ahlaki masumiyetin yozlaşmış bir toplumda nasıl algılandığını sorgulayan derin bir romandır. Epilepsi hastası Prens Lev Nikolayeviç Mışkin, merhameti, dürüstlüğü ve koşulsuz sevgisiyle çevresindeki insanlardan ayrılır. Ancak bu "iyilik", toplum tarafından bilgelik değil budalalık olarak görülür.
Dostoyevski romanda; aşk, kıskançlık, çıkar, inanç ve ahlak kavramlarını iç içe geçirir. Mışkin'in Nastasya Filippovna ve Aglaya arasındaki konumu, insan ruhundaki çatışmaları ve sevgi ile yıkım arasındaki ince çizgiyi açığa çıkarır. Roman ilerledikçe masumiyetin dünyayı iyileştirmek yerine nasıl ezildiği, hatta felakete sürüklendiği gösterilir. Budala, "tam anlamıyla iyi bir insan"ın gerçek dünyada yaşayabilir olup olmadığını soran, insan doğasının karanlık yanlarını cesurca ortaya koyan felsefi ve psikolojik bir başyapıttır. Bütün kahramanların en derinine inen, her yönleriyle ve sembollerle karakterleri anlatan Dostoyevski kitabın başından itibaren sizi içine çeken olay örgüsüyle, biraz da kendi hayatından kattıklarıyla harika bir eser ortaya koymuş. Her karakter farklı simgelerle konunun içine işlenmiş, tüm yönleriyle okura sunulmuş. Okurken bazı karakterlere sinir oluyorsunuz ama Dostoyevski o karakterin iç dünyasını okura öyle bir sunuyor ki sonrasında karaktere hak veriyorsunuz.
