Karanlıkta insan çoğu zaman susar, konuşmaz; duvarlara sığınır. Onlar da sessizce dinler, sırdaş olur. Ama gölgelerle saklansa bile, gerçek ışığı görebilen biri, o duvarların ardında hapsolmuş ruhu da görür. Bazen anlatmasak da, varlığımızın ışığı başkasına yol olur. Duvarlar güçlüdür, içindekini saklar; ama ışığın önüne hiçbir duvar sonsuza dek geçemez. Karanlıkta nefes alan insan, gölgelerin arasına gizlenebilir; fakat ışığı bilen, o gölgelerin içinden bile yolunu bulur. Çünkü gölge, ışığın yokluğu değil; tam tersine, var olduğunun kanıtıdır.
Reklam
Bazen hayat yorar insanı,
Şarkılar yorar,
Beklemek yorar,
Özlemek yorar,
Affetmek yorar,
Hoş görmek yorar,
Boş vermek bile yorar,
Ve insan susar,
Her şeye, herkese rağmen,
Elinden gelen tek şeyi yapar,
Bağıra bağıra susar.
Can Yücel
İnsan her adımını mezardan uzaklaşmak için atar. Yine de bir adım attıkça mezara giderek yaklaşır. Nitekim her nefesini hayatını uzatmak için alır. Yine her nefeste hayatından bir nefeslik zaman azalır.
Sayfa 19
Reklam