Sarp Yokuş
@Darkred
Reklam
Çektiği acı belleğinde öylesine yer etmişti
ki kımıldayamıyordu...
“Korkmamalıyım. Korku katilidir aklın. Korku, mutlak yıkım getiren küçük ölümdür. Korkumla yüzleşeceğim. Onun etrafımdan ve içimden geçip gitmesine izin vereceğim. Ve geçip gittiğinde, onun izlediği yolu görmek için iç gözümü kullanacağım. Korkunun geçtiği yerde hiçbir şey olmayacak. Yalnızca ben kalacağım.”
Hayat öyle bir noktaya getiriyor ki bazen, yüz yıllık travmanı kucaklarken buluyorsun kendini.
Reklam