“Harry kendi içinde bir 'insan' bulur, düşüncelerden,
duygulardan, uygarlıktan, dizginlenmiş ve yüceltilmiş
doğadan kurulup çatılmış bir dünyadır bu; ayrıca,
bir ‘kurt’ bulur içinde, içgüdülerden, vahşilikten,
acımasızlıktan, yüceltilmemiş, yontulmamış doğadan bir dünya bulur. Varlığının böyle açık seçik ikiye ayrılmasına, birbirine düşman iki yarıma bölünmesine karşın, yine de kurt ile insanın bazı mutlu anlarda birbiriyle kardeş kardeş geçindiğini görür. ”