“Bizim gibi çiftlik ırgatlığı yapanlar, dünyanın en yalnız insanlarıdır” dedi. “Ne aileleri vardır, ne de yerleri yurtları. Bir çiftliğe gelir, çalışır didinir, biraz para kazanır, sonra kente inip o parayı çar çur edərlər. Ondan sonra bir bakarsın, kuyruğunu kıstırıp başka çiftliğe gitmişler. Yaşamdan hiçbir beklentileri yoktur”.