Çocukluğumuz erişemeyeceğimiz kadar uzakta kalıyordu bize hiç fark ettirmeden. Zaman masumiyetimizi, katıksız neşemizi,mızıkçılıklarımızı,oyunbazlıklarımızı,kimimizin annesini, kimimizin babasını silerek geçip gidiyordu.
Bu muydu hayat ?
Bu kadar acımasız mıydı ?