Pınar K
@DeLavinia
2-3 hafta önce şahit olduğum bir anıyı anlatmak istiyorum size.
Okuldan çok sevdiğim bir arkadaşım -ismi Melike- Cemal Süreya'nın ''Sizin Hiç Babanız Öldü Mü?'' şiirinden şu sözleri sırasına yazmıştı:
Sizin hiç babanız öldü mü?
Benim bir kere öldü kör oldum
Yıkadılar aldılar götürdüler.
**
Sıraya bir şeyler yazdığını gören öğretmen, Melike'nin yanına oturdu ve yazıyı okudu. Melike'ye dönerek, "Senin hiç baban öldü mü?" dedi.
Melike ise, "Hayır hocam, çok sevdiğim, etkilendiğim bir sözü yazmak istedim sadece." diyerek karşılık vermişti.
O an öğretmenden gerçekten duymayı beklemediğim bir söz işittim. "Peki bunu babası ölen birinin okuyacağını hiç düşündün mü?" Hüzünlü gözlerle Melike'ye baktı ve yanından gitti.
O an o kadar üzüldüm ki, kelimelerle ifade edemem. Melike de öğretmeninin verdiği cevabı duyduğunda gözleri dolmuştu.
Sanırım bunu ömrüm boyunca unutamam...
Reklam
GÜZELLEMEŞiir
Bak bunlar ellerin senin bunlar ayakların
Bunlar o kadar güzel ki artık o kadar olur
Bunlar da saçların işte akşamdan çözülü
Bak bu sensin çocuğum enine boyuna
Bu da yatak olduğuna göre altımızdaki
Sabahlara kadar koynumda yatmışsın
Bak ben de yalan yok vallahi billahi
Sen o kadar güzelsin ki artık o kadar olur
İşe bak sen gözlerin de burda
Gözlerinin ucu da burda yaşamaya alışık
İyi ki burda yoksa ben ne yapardım
Sayfa 16 - Yapı kredi yayınları
