Yüreğini açık tutmak, belirli bir "yaralanabilirlik'' ile yaşamayı kabul etmektir; yaralanma da dahil olmak üzere her şeyi kabule hazır olmaktır. Dolu dolu yaşama rizikosunu almaktır. Oysaki çoğunlukla kendimizi bölmelere ayırmayı, kendimizi korumayı, hayatımızı idame ettirmekten memnun olmayı yeğleriz.