Bir süre oturduğu yerde öylece, bir duacı dinginliği içinde kalıp buhara doymuş havayı derin soluklarla içine çekti . Sonra yine derin bir gülümseme geçti yüzünden:Ne kadar da berbat kokuyordu bu Tanrı! Gercek günnük kokusu bile değildi o buhurluklardan tütüp ortalığı dumana boğan şey. Kötü bir yerinelik kullanmışlardı,ıhlamur ağacı , tarçın tozu,güherçile karışımı bir sahtecilikti. Tanrı pis kokan ufak bir zavallıydı. Aldatmışlardı bu Tanrı 'yı ya da kendisi düzenbazın tekiydi ,tıpkı Grenouille gibi-yalnız kat kat daha beceriksiz bir düzenbaz!
.....................
Grenouille insan kokusunu keşfedip üretmesi ve bunun pis bir koku olduğuna kanaat getiriyor. Çünkü o harika kokular yaparken Tanrı kendi yarattığı insanlara yalnız böyle pis bir koku verebiliyor. Bunun sonucunda da kendini Tanrı'dan üstün görmeye başlıyor.