kedyy
@Debutades
☆☆
Artık ne o rengarenk ışıklar vardı, ne de o eski loş aydınlığım...
Tamamen karanlıkta kalmıştım.
Ruhum acıyı tanıyıp acıya alışmaya başladığında tek istediğim bu karanlıkta yapayalnız kalmaktı...
Reklam
O geldi, ışıklarımı yaktı, beni karanlığımdan aldı, aydınlığa çıkardı... Fakat hayat onu bana verip ışıklarımı yakarken diğer parçalarımı benden alarak ışıklarımı bir bir kapattı...
korktuğum tek şey onun acı çektiğini görmek, onu üzmek zorunda kalmaktı.
soğuk ve reksiz durduğunu görüyorum önümde.
çünkü o gençliğim gibi duruyor yanımda,