Quintessentia
@Dedalus_
Özüne yaklaştıkça manzara değil, uçurum büyür. Modifiye edilmiş benliğinden memnunsan, dön geri; sana göre değil burası... #306148980
1198 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Bende mevsim denilen üftâdelerin yardığı yer apaçık
Esebilsin sevgililer diyerek cân içre dünden hazırım Korkarım kalmazsa sevişmekten bir yangılı yer ya da sıyrık
Ömrüm fenalıklara kayıp ağulanmazsa ben ne yaparım
Reklam
Bir yemini hatırlatsın diyedir belki de yazdansa bu iz
Uzayan gün bıktırıcı setreylemeyen karanlık müzevir
İnsan olmaktan kalan elemin zamkı gibi belli belirsiz
Depreşen o ilk yeminden başka yazın her şey aleladedir
Neydi öperken akıtır öpülürken pıhtı kılardı kanı Özlenen bir pişmanlık diyerek tarif ederler aşkı sorarsak
Ve her sevilen nobran biraz her mevsim severken birer
zorba
Çözülür tirşeleşir çatık ten sonra tekrar toparlanıcak Farkederiz üstümüzde bir çentik hangi mevsimden acaba
Mevsimlerin bizim âşıklarımız olduklarını bilmezdim
Bizi duysunlar için doluyorlarmış meğer etrafımıza
Koynumuzdan her geçişinde kendine yol edermiş bir
mevsim
Ve gelirmiş sargımız kalkıverince uyarak çağrımıza
Ruhu saran zevklerden sözaçtı da nice yıldır nice insan
Kimseler anlatmadı sargıların kaldırıldığı zamanı
Söylenmedi çıplak kaldı mı ruh neydi hemen rengi koyultan
Modern insan, metropollerde, ince duvarlar ardında kulaklıklarıyla tam bir yalıtılmışlık ve "yalnızlık" içinde yaşarken, bu kendi trajik yabancılaşmasını prehistorik döneme yansıtmaktadır. Oysa gerçek avcı-toplayıcı yaşamı, mahremiyetin, kişisel alanın ve özel mülkiyetin olmadığı, kimliğin tamamen kolektif örüldüğü, doğumdan ölüme kadar kesintisiz ve yoğun bir birbirine bağımlılık ilişkisidir. Bu denli iç içe geçmiş, her şeyin ortak paylaşıldığı sıkı bağlara sahip bir kabilede, cinsel sahiplenme ve kıskançlık gibi yalıtıcı dürtüler sosyal yapıyı çökerteceği için barınamazdı. Cinsellik, bu yoğun kolektif bütünleşmenin en organik akışkanlığıydı.
Reklam