İlerlemeye uygun olan tabiatı, daima ruhani zevkleri cismani zevklere tercih ederdi. Diğer çocuklar gibi eğlence ve zevklerle dolu gezinti yerlerine çıkmaz, faziletlerinin güzelliği olarak edebi yazıları okur ve çalışırdı.
Eyvah! İnsanlığın geleceği ne müthiş! Acaba böyle fâni bir âlemde yaşayan habersiz insanlar, ne zaman ümidi görmekle sevineceklerdir? Acaba hüzünle dolu bu bahçede goncalar gibi açılmadan sokan çaresiz gezen insan, hangi bâkî gül bahçesine yaşayacaktır?
Acaba bunlar bilmezler mi ki bu cihan, mutlulukla dolu bir şiir bahçesidir ki burada çiçek toplamak isteyen bile gece gündüz çalışmaya muhtaçtır. Saadet çiçeklerini toplamak, ancak bol zaman ayıranlar ve düşünülenlerle olabilir.