Gökhan UÇAR
@Defender
Kitap - Dolma Kalem - Keman - El Yazısı
Belki çok gencim, çok güçsüz olduğum kesin zaten. Yumruklarım yok, iradem yok, işleri başlarından aşkın insanların arasında bir çocuk gibi duruyorum.
Sayfa 45
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Hadi bir şeyler anlat bana. Doğru düzgün ya da aptalca bir şeyler. Sizler gün boyu kitap okuyorsunuz, bildiklerin vardır elbette."
Sayfa 32
Umutla beklediği harikulade şeyler kadınlarla ilintiliydi, kadınlar bütün sırların bekçisiydi; cezbeden, vaat eden, arzulayan ve aynı zamanda arzulanan onlardı. Yollarda rastladığı kadınlara dikkatle bakmaya başlamıştı. Genç, güzel ve gözlerinden yansıyan ışığın çok şeyi ele verdiği çok kadın gördü. Usulca dans eder gibi kırıtarak yürüyen, gururla dimdik durup kraliçeymiş gibi çevrelerine bakan, arabaların içine şehvet içinde yüzüyormuş gibi kurulan, onları şaşkınlıkla ve hayranlıkla izleyenleri kayıtsız bakışlarla şöyle bir süzen bu kadınların sahipleri kimlerdi?
Sayfa 25
İçinde milyonlarca yüreğin attığı şu kocaman kentte tek başınaydı ve şakır şakır yağan hain yağmurdan başka ona kulak veren ya da bakan yoktu; oysa o hıçkırıklarla ve gözyaşlarıyla boğuşuyor, bir çocuk gibi davranmaktan utanıyordu, karanlığın arkasında durmuş ona çelik gözleriyle insafsızca bakan bu kaygıdan kendini nasıl kurtaracağını bilmiyordu.
Sayfa 5
Yardım edelim, elbette, zaten bunun için varız... ama böyle düsturlar her zaman sadece teoriktir... Nereye kadar yardım edelim ki?.. İşte siz, yabancı bir insan, ben de size yabancıyım ve ben sizden beni burada gördüğünüz konusunda suskun kalmanızı rica ediyorum... tamam, siz de suskun kalıyorsunuz, bu görevi yerine getiriyorsunuz... Sizden benimle konuşmanızı rica ediyorum, çünkü kendi suskunluğumda boğulmak üzereyim... Beni dinlemeye hazırsınız... tamam... Ama bu çok kolay ki... Peki ya sizden beni tutup küpeşteden denize atmanızı rica etsem... o zaman iyilikseverliğiniz, yardımseverliğiniz o noktada biter. Bir yerde biter işte... kişinin kendi yaşamıyla, kendi sorumluluklarıyla karşı karşıya kaldığı yerde... bir yerlerde bitmek zorunda...
Sayfa 10
