Her insan kendisinde ilahi ruh bulunduğundan dolayı eşsiz ve benzersizdir. Böyle eşsiz bir varlığın başkalarına köle yapılabilmesi için değersizleştirilmesi ve sıradalanlaştırılması gerekiyordu. HOMO DEUS kitabının popüler hale getirilerek herkese “önemsiz bir hayvan" olduğunun söylenmesi şeytani bir amaç taşımaktadır.
Neden şeytani bir amaç?
Çünkü bu ifadeler, insanı ilahi bağından kopararak kolayca kontrol edilebilir, itaatkâr ve anlamsız bir varlığa dönüştürme planının bir parçasıdır. Bu kitabın dünya çapında popüler hale getirilmesindeki amacın insanın kutsal değerini ve özgün kimliğini sistematik olarak yok etmeye yönelik bir manipülasyon stratejisi olduğunu işaret ediyor.
Semper Victoria, Roma’da Sezar’ın ve bazı diğer imparatorların
kullandıkları bir ifadedir. Türkçeye “her zaman galib” olarak çevirebiliriz. Bu ifadenin benzerini Osmanlı padişahları da kullanmıştır. II. Murat “muzaffer” şeklinde ifade ederken II. Bayezid’den itibaren “el-muzaffer daima” formunu almıştır. Aynı şekilde “her
zaman galib” manasına gelmektedir.
Allah Allah Allah, daim hay (üç defa) Hacılar, gaziler, raviler;
üçler, yediler, kırklar; gülbank-ı Muhammedî, nur-i nebi, kerem-i
Ali, pirimiz, Sultanımız Hünkâr Hacı Bektaş-ı Veli gerçekler demine, devranına hü diyelim,
huuu!.. (Hep bir ağızdan) “Huuu.
Ancak ne kadar tuhaftır ki bu gülbanktan Hünkâr Hacı Bektaş-ı
Veli ismini çıkarıp Hz. Osman’ın ismini eklemişlerdir. 1826’da Yeniçeri Ocağı’nın kaldırılmasıyla birlikte,II. Mahmut Yeniçerilerin yerine kurulan “Asakir-i Mansure-i Muhammediye” ordusunda Sünni İslam vurgusunu güçlendirmek amacıyla, Hacı Bektaş-ı Veli’nin ismini gülbanktan çıkarıp Hz. Osman’ın ismini ekletti.
Neden askerlikle ilgisi pek olmayan Hz. Osman ismi tercih edlmiştir denilirse, Hz. Osman, Sünni geleneğin önemli bir halifesiydi ve Osmanlı hanedanı (Osmanoğulları) ismen de onunla bağ kuruyordu.
Bu değişiklik, devletin Bektaşi etkisini silmek ve Sünni-Hanefi kimliği öne çıkarmak amacını taşıyordu
Civitas Eterna, Roma İmparatorluğu’nun evrensel devlet ifadelerinden biridir. Tarih boyunca kurulan devletlerin kuruluş ve yıkılışlarının aslında devamlılığı içinde barındırdığının bir kanıtı olarak da söylenen bu söz Roma İmparatorluğu’nda civitas eterna olarak
kullanılırdı. Latincede “sonsuz devlet” ya da “ebediyete kadar sürecek devlet” anlamına gelir. Osmanlı bunun bir benzeri olarak “devlet-i ebed müddet” ifadesini kullandı.