İnsanın hayatta uzun yaşamaktan başka umutlarının da olabileceğini görmek istiyorum. Ölüm veya acı çekme fikrine sırt çevirmek gerekmediğini ama bunlara uzun uzun vakit ve alan ayırmanın da lüzumu olmadığını bilmek istiyorum. Hayatın geçici olduğu bilgisine kendimi alıştırmak istiyorum.
Kanserin tedavisi olmayan bir rahatsızlık olduğunu
onlara izah etmek çok ama çok zor oluyor. "Kemoterapin ne kadar devam edecek?" diye soruyorlar örneğin ki bu beni üzen bir soru. Anlamıyorlar mı? Hastalığımın iyileşmeyeceğine basmıyor mu kafaları?