J: İlk konuştuğumuz zamanı anımsıyor musun? Küçük evin dışında. O günkü haline dönmüşsün.
B: Çünkü yine mutsuzum; nedeni bu.
J: Mutsuzluğu, burada yaşadığın sahte, yalancı mutluluğa yeğlerim.
Hayat geçici. Her zaman, herkes için. Ölümü bedenlerimizde taşıyoruz. Ama bunu hissetmek, belli bir ismi olan belli bir ölümü hissetmek çok daha farklı bir durum.