Betty
@DeliKarga
-Cennet bile ölüm ister
-Ana karakter, artık her şeyi boş verdi.
-Sen öldün ölüm artık güzel demek ki
Dişi
523 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
DİKKAT KİTAP ARIYORUM!!
Herkese merhaba. 2000 li yıllarda çocukken okuduğum bir kitap serisini arıyorum. Macera serisi. Bölümlerin bittiği kısımdan sonra seçenek sunuluyordu. Örneğin "çocuğun mağaraya girmesini istiyorsan sayfa 38 e git" ya da "çocuğun arkadaşını beklemesini istiyorsan sayfa 50 ye git" gibi.
Tekrar paylaşırsanız çatlaycağım bulamadım. 
1000Kitap
Ömrümde belki de ilk defa 'terk etmeleri' tam anlamıyla yapabildim. Beni yoran üzen öfkelendiren bir aşkı, bir arkadaşlığı, bir akrabalığı, bir yeri ve nicelerini arkamı dönüp bakmayacağım, aramayacağım ve yerine yeni ama 'aynı' hisleri uyandıran şeyleri koymayacağım şekilde terk ettim. Arta kalan değil arkada bırakan oldum.
Ve anladım ki bir yerde yeterince kalmadan başka yerlere varılmaz.
Neyi diri diri gömdün?1000Kitap
En tehlikeli psikolojik işaret panik değildir. Ne öfke ne de keder. Asıl tehlike doğal olmayan bir sakinliktir. Hissetmen gerekeni artık hissetmediğin andır. Bir insan yarasına bakar ve hiçbir şey hissetmiyorsa, buna hemen "güç" deme. Çoğu zaman bu zihnin son savunma hattıdır. Ruh ego ayakta kalabilsin diye kendini uyuşturur. Bu an hayatın sessizce mekanikleştiği andır. Konuşursun çalışırsın gülersin ama içindeki bir parça karanlığa çekilmiştir. Bu sakinliği; çöküşlerden önce, kopuşlardan önce hayattan ani kayboluşlardan önce çok gördüm. Çünkü duygu öldüğünde vicdan çoğu zaman peşinden gider. Vicdan sustuğunda, zihin seninle gizlice pazarlık yapmaya başlar. "Sorun yok" der. "Hiçbir şeyin önemi yok" der. Soğuk çözümleri sıcak bir mantıkla sunar. İşte bu yüzden tetikte kalman gerekir. Bilinçdışı sembollerle konuşur. Evinin içinde boş odalar olan bir rüya, tanıdık ama abancı hissettiren bir yüz, gözlerinin arkasında hiçbir şey yansıtmayan bir ayna. Bunlar şiirsel tesadüfler değildir. Bunlar uyarıdır. Sağlıklı bir zihin acıyı hisseder ve orada kalabilir. Tehlikeli bir zihin ise hiçbir şey hissetmez ve buna "huzur" adını verir. O yüzden bu sakinliği kutlama. Onunla otur. Yani eğer bu sakinliği fark ediyorsan bu uyuşmuş, hissizleşmiş iç iklimi... Kendine şunu sor: "Neyi diri diri gömdüm?" Çünkü hissetmeyi reddettiğin şey yok olmaz bekler. Ve geri döner. Ama bu kez duygu olarak kader olarak.
Jung 
Carl Gustav Jung
Yazar değil öykü olmak istiyorum
Şair değil şiir olmak istiyorum
Ressam değil manzara olmak istiyorum.
Bir kere, bir kere de olsa
Anlatılmak istiyorum.