Demet
@DemetCeylan
Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni
Yüksek Lisans
İstanbul
14 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Kayıp şehir İstanbul. Yahya Kemal’in kayıp şehri… Zamanın içinde kaybolan bir Ahmet Hamdi Tanpınar bulmacası: Nişantaşı’ndayken Eyüp’ü özlüyorsun Eyüp’teyken Üsküdar’ı. Tıpkı bir bulmaca gibi bütünüyle çizilemeyen şehir. Bütün İstanbul ressamları yıllarca aynı kenti, büyülendikleri semti çizmişler. Bütününü çizebilen olmamış. Bütünü kaçıyor, yok oluyor çünkü. Güvercinleriyle zamanın içine gömülen şehir. Şehrin bütün saatleri kayıp bir şehri imliyor. İstanbul deyince imgeleme düşen o şeyin resmini, o kayıp karenin resmini kim çizebilir? Kayıp olam ve her zaman var olan o şeyi.
Ne? Arıyorsun, öyle mi? Onlarca, yüzlerce mi istiyorsun kendinden? Yandaş mıdır aradığın? Sıfırları arasana!
Düş kırıklığına uğramışın sözü. - Büyük insandı aradığım, ama bulduklarım hep onların ülküsünün maymunları oldu.
“Yalnızca otururken düşünüp yapabiliriz.” (?G. Flaubert) Seni bu sözlerle çözdüm, ey nihilist! Kutsal ruha karşı bir günahtır lök gibi oturmak. Sadece yürürken edinilmiş düşüncelerin değeri vardır.
Tin büyür, güç yaralanmayla tazelenir.
Kimim ben?
İşte yeryüzünün en tehlikeli sorularından biri. İnsan kim olduğunu düşünmeye başladığı anda başkalaşır. Herkesten bambaşka olur. Kendi gibi olanlarla olmayanlar arasında savaşlar çıkarır. Ve ait olmadığı ya da ait olduğu kimliklerden silahlar yapar. Dağları uçurur, ormanları yakar. Dünya bir gün aniden dönmeyi durdurursa müsebbibi bu soru olacaktır. Ya da bu soruya verilen bir cevap. Münasebetsiz bir cevap.
