A.

A.
Martin ama Edemeyen Que sera sera... Film Arşivim: simkl.com/7456051/movies/...
Maga beee
Kaç kez yeniden bir araya toplanmıştım? Bu dikişler daha ne kadar dayanacaktı? Sonunda benden geriye birkaç parça kalacak mıydı? Ağlamamı durduramıyordum. Nefes bile alamıyordum. Kalbim gürlüyordu. Ellerim titriyordu. İçimdeki her şey dışarı çıkıyordu. Ağırlığı benim yarım kadar olan Kısrak nazik kollarıyla bana sarıldı; ta ki bitkinlikten başka bir şey yapamayacak hale gelene kadar. Bir süre sonra kalp atışlarım yavaşlayarak onunkilere uydu. Yaklaşık bir saat öyle oturduk. Sonunda omzumu, boynumu öptü ve dudaklarını şahdamarıma bastırarak nabzımı hissetti.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
"Saray oyunları iğrenç ve ikiyüzlüdür. Sen bunun için fazla dürüstsün. Kurtların, onuruna düzenlediği ziyafete katılmak için mutluluk duyan bir kuzu gibi."
"Beni sen biçimlendiremezdin," diye mırıldandım. Sadece Kızıllar yapabilirdi. Sadece aile, sadece sevgi bana bu gücü verebilirdi."
"Bunu neden yapıyorsun?" diye sordu. "Beni yine iteceksen neden geri çekiyorsun?" Bana vurmak istiyormuş gibi yumruklarını sıktı. "Bu adil değil, anlıyor musun? Ben senin gibi değilim... Ben... senin gibi kendimi kapatamıyorum."
"Özür dilerim," diye tekrarladı defalarca. Bana sımsıkı sarılmış, yüzünü omzuma gömmüş halde sarsılarak ağlıyordu. Yüzü mahvolmuştu. Ben de ona sarıldım. Bütün vücudumu saran yorgunluğu hissettim. Üzüntüsü beni gözyaşlarına sürükleyen bir ağırlık gibiydi. Ancak onu geri almanın, yanımda durmasının, bana sarılmasının sevinciyle hafiflemiştim de. Birinin sensiz yaşayamayacağını, sana ihanet etmiş olmasına rağmen bağışlanmaktan başka bir şey istemediğini bilmek insanı tevazuya boğuyordu. O ellerini sırtıma yapıştırmışken, ben onun zırhına sarılırken, ağlamamaya çalışıyordum. Zalimler bile acı duyardı. Zalimler bile değişebilirdi. Bunun onu değiştirmesini umuyordum.