Hezkirina min
bi her kuştiyekî re,
perçe bû
û di nav dilên wan de veşarî
bi hemî evîndaran re çû..
hestên min,
bi tevayê qirkirinan re
birîndar bûn
di zemanê komkujiyan de
di bîna mirinan de asê man.
hêstirê çavên min
tevî dixana daristanan bûn,
bi leyîstikên zaroyan re,
bi koçberiya hechecîkan re
belav bûn...
jiyana min
bi guleyê ve
ma daliqandî,
dîwaran beharên min xwarin,
sinor hemî deyndarê emrê min man...
temenê min,
Dîsa serî de dixwazim bibêjim ku min tu carî ne dixwest pirtûkên bi vî rengî binirxînim. Ber bi dawiya pirtûkê de min got ez ê pirtûkê nenirxînim. Li vir mabesta min tiştek din e. Carinan em hinek heval pirtûkên ku dixwînin di navbera xwe de em şewr û analîza wê dikin. Lê ev pirtûk û pirtûkên dişibin zimanê vê pirtûkê gelek caran mirov diêşînin ku dema mirov binirxîne, bişêwre, analîza wê bike.
Bi zimanekî sade û xweş hatiye nivîsîn. Destpêka xwendinê de mirov weke 'kurgu' hildigire dest lê, niviskar nepenî û mitelekirineke bê sînor barî xwîner dike. Bi xwendin û herikîna rûpelan re kes digihîje xemgînî û matmayînên gelek dijwar. Ez ne li bendê bûm ku destpêka pirtûkê wê dawiyê de min ewqas bi bandor bike. Demek tê tu nikarî tifa xwe biqurtînî, dev û zimanê te ziwa dibe. Wê nişkê tu dibêjî; "Ma jixwe wate û armanç ne ev bû." Navê pirtûkê bi xwe wê tesîrê rawe dike. Û heya dawiya pirtûkê jî karakter dibêje; " ez tî me tî" yan tiyê azadiyê ya tiyê evîneke ne diyar an jî tîbûna welat. Çawa ku pirtûkê de jî tê bilêvkirin; "tu rastiyê bixwazî dilê min bi halê me dişewite, Masî.
Evîna welêt, ya azadiyê, ya jinê yan ya mêr hemû li nava hev ketine.
Em bedelên hemûyan didin û yekê ji wan jî bi dest naxin."
Piştî vê gotinê tu gotinan li serê dirêj nakim.
Hêvî dikin ku em ji lalbûnê xwe rizgar bikin û heww
Heta ku dil û ling saxlem bûn, evîn dûr
bû, evîn nêzîk bû, ling hatin jêkirin û dil:
⁃ Dema muxaberatên mîna muxaberatên vî welatî li pey kesekî
bin, we çi di dilê wî de bimîne gelo?