Bir başka deyişle, kaygı sadist ve mazoşist eğilimlerin de eşlik ettiği bir duygudur. Kişiliğin bir bölümü diğer bölümüne eziyet ederek hem sadist hem de mazoşist eğilimlere doyum sağlanır.
Kaygı bulaşıcı bir duygudur ve kaygılı insan
çoğu kez çevresindeki kişileri de kendi sistemine sokmayı başarır. Ancak bu arada ilginç bir çelişki de yaşanır. Kaygılı insan,
kayglarına katılmayan kişilere karsı bir yandan kızgınlık yaşar ve onları kendisini ciddiye almamakla suçlarken, öte yandan
kendisiyle birlikte sürüklenmedikleri için onlara saygı ve güven duyar.
Acı da verse hoșlanmadığımız kendimizle yüzleşebilmeli ve bu yüzden asla kendimizi lanetlememeliyiz. Kendini lanetlemek ya da kendine acımak insann sorumluluklarını görebilmesini engeller.