Bazen çok daraldığımda, başka hayatların varlığına inanmak için kitaplara sığınıyorum. Farklı hayatlara, içsel hesaplaşmalara, karakterlerin değişimine tanıklık ediyorum. Bazı sayfalarda durup sessizce gülümsüyorum; çünkü bir cümlede, bir kırgınlıkta, bir suskunlukta kendime rastlıyorum. Ve içimden yalnızca şu geçiyor: “Evet, ben de böyleyim.” Belki de bu yüzden kitapları seviyorum; hiç yaşamadığım hayatlarda kendimi bulabildiğim için.