Nasıl kolayca söyleyiveriyor bunu. Sevmek! Kelimelere herkes kendine gore bir anlam, bir değer veriyor galiba. Bu degerler aynı olmadıkca iki kisi iki ayri dil konusuyorlarmis gibi olmuyor mu ?
Bir kadın çocuğu dövdü. Dayak yiye yiye bu şehirde yaşamayı öğrenecekti. Hep tetikte olacaktı. Yasaktı dalgınlık. Daldı mı, büyük şehir insanı kornalar , çanlar, küfürler, gıcırtılar, çarpmalarla kendine geliyordu.
Her zaman, önünde yürüyen kadının yüzünü görmeden, güzel olup olmadığını karşıdan gelen erkeklerin gözlerinden anlardı. Güzelse, onu geçtikten sonra dönüp bir daha bakarlardı.