Deniz Cemre
@DenizCemreSencer
Eylül, psikolojik roman olmanın hakkını fazlasıyla veriyor. Her karakterde ayrı ayrı yaşadıklarını, hissettiklerini birer birer yaşayıp, hissettim. Daha önce bu kadar ruhani ve yoğun bir aşkı ne gördüm ne de yaşadım. Sanıyorum ki üstüne kaç kitap okursam okuyayım, Eylül'ün etkisinden kolayca çıkamayacağım. Okuyun, okutturun.
Reklam
Aslında inceleme yazmayı pek sevmem, zaten buda pek inceleme gibi değil. Ama kitap hakkında söylemek istediğim birkaç şey var. Kitabın yazılış amacı ve içeriği gerçekten çok güzel. Kitapta sosyoloji, mantık, felsefe ve daha birçok alanda önemli çalışmalar yapmış büyük düşünürlerden bahsediliyor. Bu önemli düşünürlerin yaptıkları çalışmalar ve hayatları, kısa kısa ve önemli vurgularla anlatılmış. Buraya kadar her şey iyi, güzel, fakat kitap sanki kimsenin elinden geçmeden direk okuyucuya sunulmuşçasına yazım hataları ile dolu ve bu hiç hoş değil. (Tamam ben de her şeyi doğru yazmıyorum ama sonuçta bu bir kitap, basılmadan önce kontrol edilmesi gerekmez miydi?) Burada bahsettiğim hatalar -de ve -ki nin yazımı gibi hatalar değil. Virgülsüz sıralı cümleler, kesme işaretinin kullanımı, cümle tekrarları gibi hatalar ve oldukça fazla.
Kitap tartışmasız bir şekilde çok güzel. Hani şu içinde yaşıyormuş hissi verenlerden.
Fakat aklımda olan tek sorun, başlarda ki anlatımın daha ayrıntılı olmasına karşın sonlara doğru bunun azalması oldu. Yine de bu kitabın verdiği o merak aşırı güzeldi.
Başlarda sıkıldığım fakat sonradan büyüsüne kapıldığım bir kitap.
Gerçekten Parti'ye birileri mi sızmıştı? Yoksa hepsi bir paronayağın söylediklerinden mi ibaretti?
Bitmiş olsa da bir yarım kalmışlık hissi bıraktı bende.
