Deniz
@DenizVeeKitap
“senin almaya cesaret edemediğin riskleri alanlar, yaşamak istediğin hayatı yaşarlar.”
Sokrates
Lisans
48 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir İdealleştirme anıydı bu.
... sıradan konuşmaları değerlendiren her zamanki mantığım yok olmuştu.
konuşmaların içeriğinde ne bir entellektüel boyut ne de bir espri anlayışı arıyordum; önemli olan ne söylediği değil, söylenenleri onu söylüyor olmasıydı ve ben, onun ağzından çıkan her sözcükte mükemmeli duymaya karar vermiştim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aşık olmak
"İnsanların asıl yüzünü görmek hem kolay hem de bir işe yaramıyor " demişti. Öyleyse aşık olmak, biraz Körleşme pahasına da olsa başka insanların eksiklerini görmeyi anlık bir dürtüyle askıya almaktan kaynaklanıyor olamaz mı?
kader dediğimiz şeyin insanların içinden çıktığını, dışarıdan onlara gelmediğini kabullenmeyi de yavaş yavaş öğreneceğiz.
Üzgünken yalnız ve tetikte olmak çok önemlidir çünkü geleceğin içimize sızdığı görünüşte olaysız ve donuk an, geleceğin dışarıdan geliyormuş gibi peyda olduğu o gürültülü ve tesadüfi andan çok daha yakındır hayata.
Üzgün insanlar ne kadar sessiz , sabırlı ve açık olursak yeni olan o kadar derinden ve sarsılmaz şekilde içimize yerleşecek.
Ama şöyle düşünün lütfen: bu büyük acılar daha ziyade Yüreğiniz delerek geçip gitmedi mi? İçinizdeki pek çok şey donusume uğramadı mı, acı çekerken varlığınızın bir yerlerinde bir değişim yaşanmadı mı?
Acının tehlikeli ve zararlı olan tek türü, onu bastırmak için insanların arasına karıştığımız acıdır, üstünkörü ve aptalca tedavi edilen hastalıklar gibi bir an için gerilese de kısa bir aradan ardından nükseder hem de çok daha şiddetli şekilde; insanın içinde birikir, yaşamın kendisi olur ,yaşanmamış, horlanıp itilmiş, kaybedilmiş bir yaşamdır bu, insanı öldürebilir.
Bildiklerimizle ulaşabileceğimizden daha ötesini görebilseydik , sezgilerimizin en uçtaki istihkamından biraz daha öteye gidebilseydik belki o zaman acılarımıza, sevinçlerimize duyduğumuzda daha büyük bir güvenle katlanabilirdik.
Çünkü bu anlar , içimizde yeni bir bilinmeyen anlardır; duygularımız mahcubiyet ve çekingenlikle suspus olur, içimizdeki her şey geri çekilir bir sessizlik Çoker hiç kimsenin bilmediği o yeni şey tam orada sessizce durur.