Kitaba başlarken böyle ağlayarak bitireceğimi ben de tahmin etmiyordum. Sonlarına geldiğim zaman ağlamaktan okuyamadım. Ya ben çok duygusal biriyim ya da yazarın hiç insafı yok. Bir insanın hayatın her türlü kaybını yaşamasını bu denli anlatması gayet tatmin ediciydi. İnsanların hatalar yapabildiğini, bu hatalardan ders çıkarabildiğini, hatalarını telafi etmeye çalışması ve her defasında yaptığı hatalar ve yanlışları kendine hatırlatması ve bunu hissettirebilmesi gayet güzeldi. Ama bu kadar ağlatılmaz be. Bir insanın bu kadar kayıp yaşaması ve bunlara rağmen devam edebilmesi nasıl bir güçtür.
Her sayfada ayrı ayrı şok olduğum sen neler yaşadın be adam derken en son sen nasıl bir insansın be adam dediğim ama hikayesinin beni rahatlıkla içine aldığı
bir kitaptı. Sevdim.
Bir günde bitirdiğim açık ara Hakan Günday’ın en sevdiğim kitabıdır. İnsan psikolojisi üzerinde , ki tabi ki bu benim şahsi görüşümdür, sağlam iz bırakan bir eserdir. Beğendim yani