Artık uzun bir zamandır burada, şehirdeyim; gerçeği söylemek gerekirse , her şeye giderek yabancılaşıyorum. Ama belki de hayatın kendisi böyledir: insan daha doğduğu andan itibaren, her geçen gün, artık kendini tanıyamaz hale gelene kadar kendinden bir parça uzaklaşıyordur. Bu gerçekten böyle olabilir mi?