"Harry, elleri titreyerek zarfı çevirince mor balmumundan bir mühür gördü;bir arma - koca bir 'H' harfinin çevresinde bir aslan,bir kartal, bir porsuk, bir de yılan. "
"Akraba çıktı azizim?..." dedi. "Ben kıza bakmaktan dünyayı görmemişim,yanındaki kadın bizim mahut emine teyze imiş. Küçükhanım da yakın akrabadan Macide Hanım. Konservatuvara gidiyormuş. Bir hafta evvel babası ölmüş. Daha kendisinin haberi yokmuş."
Çehov'un ustalığını konuşturduğu novella kıvamındaki kısa öyküsüdür. Rus toplumundaki çatışmaları çok güzel anlatır. "Aydın" görünenlerin aslında gerçekten öyle olmadığını ve eğer gerçekten öyleyse, o insanların bu sıfatı, kendinden olmayan insanları dikkate almamak, aşağılamak , küçümsemek için kullandığından bahseder. Zaten bu örneğe andrey yefimoviç'in posta müdürünü ziyaretindeki sahnede de görebiliriz. Ayrıca reenkarnasyon ile de ağır dalga geçmektedir.
Daha yazılacak çok şey var ama spoiler verip okuyacak olanları vazgeçirmeyeyim.
Birkaç saat içinde bitirilebilen, inanılmaz akıcı bir öyküdür.
Altıncı KoğuşAnton Çehov · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202687,3bin okunma