Deniz
@Denizdo
İnsan bir başka insanı ne zaman sahiden 'öğrenebilmiş'tir ki? Belki de öğrenmenin imkansızlığını kavradığı, öğrenmek arzusunu dışladığı ve en sonunda öğrenmeye ihtiyaç bile duymaz olduğu zaman! O zaman da insanın ulaştığı şey bilgi değil, bir tür ortaklaşa varoluştur ki bu da aşkın sayısız kisvelerinden biridir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Özel olmanın ayrıcalığı diğer yüzünü döndü -herkes olmanın baskısı; buna bağlı olarak hiç kimse olamama
Sayfa 46
9/10
Beğendi
Mektup-roman türünün müstesna örneklerinden. Aynı zamanda püriten ahlakın ikiyüzlülüğünü, yazıldığı dönem itibariyle, şaşırtıcı bir dobralıkla gözler önüne serer. Bu nedenle yasaklanmıştır da o dönem. Çapkın erkeği ( Kont Valmont) karikatürize etmeden, iç dünyasının tüm çıkmazlarıyla anlatır. İlişkiler de piyasa ekonomisi gibi faydaya dayalıdır. Cemiyet hayatının yalan ve menfaat çarkını hiç iltimas geçmeden anlatır, hem de karakterlerin birbirlerine gönderdikleri mektuplarla. Zaten o dönemde gönül ilişkileri böyle mektuplaşarak sürdürülüyordu. Hem karakterlerin kendi ağzından ve bakış açısından olay örgüsünün örülmesi hem de yazarın karakterlere nesnel mesafesini koruması açısından mektup türünü niçin seçtiği anlaşılıyor. Yazarın ordu generali olduğunu öğrendiğimde çok şaşırmıştım. Gözlem yeteneği takdire şayan. Nurullah Ataç bu eseri daha önce Tehlikeli Alâkalar adıyla çevirmiş. Alâka, ilişkiden daha uygun sanki. İlişkilenmelerin suniliğini göstermek açısından. Zamansız bir bir başyapıt. Sinemaya ve tiyatroya defalarca uyarlansa da romanın tadı bir başka.
Öyküde eksiltme bazen böyle yetersiz örnekler doğurabiliyor. Sanırım yazar durum öykülerinin cazibesine fazla kapılmış. Öyle ki kısa öykü hayranlığı belli oluyor. O kadar dar kalıplara sıkıştırmış ki anlatımını, geriye yorumlanacak bir malzeme kalmamış diyebiliriz. Eğer kafa yormadan okuyabileceğiniz, yer yer biraz bilgiçlik taslayan bir üslup arıyorsanız size göre olabilir. Öyküde özerkliğe karşıyım, her yazarın üslubu tekniği farklıdır elbet. Ama sanki yazar kendi yazın tekniğinden başka bir anlatıma kapalı gibi. Hap gibi öyküler var içinde, okudum bitti, iz bırakmadı.
