Bir şeyi olduğundan farklı görmenin, düşü gerçekmiş gibi yaşamanın, olması isteneni ete kemiğe büründürüp beklentinin nesnesi olan kişiye giysi gibi giydirmenin adı.
Bazıları en büyük yanılsamanın ‘Aşk’ olduğunu söylerler.
Kitapta, “ben böyleyim işte!” dedi. “Ben garip bir kadınım… Benimle ahbaplık etmek isterseniz birçok şeylere tahammüle mecbur kalacaksınız… Çok manasız kaprislerim, birbirine uymaz saatlerim vardır…'' dedi.
Yine de adam onu anlamaya çalışmaktan, onu düşünmekten, onunla ilgilenmekten vazgeçmedi. Günümüz ilişkilerinde olduğu gibi kaçıp gitmedi.
''Tamam sen bilirsin!'' ya da "kaprisle uğraşamam" da demedi.
Peki biz neden diyoruz? Onlar sadece birer hayal ürünü, kitap kahramanı olduğu için mi böyle oluyor? Bu gerçek olamayacak kadar romantik mi?
Gerçekten mi?
Kürk Mantolu Madonna