Derda
@Derda07
4 Haziran 1982
85 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·344 syf.·
Beğendi
·22 saatte okudu
·2020 11. kitabı
Reklam
"Henüz harbin ikinci yılında idik fakat bu kendi hallerine terkedilmiş kadınların takati tükenmiş, harbin ne zaman biteceğini soruyorlardı.Bunlar sadece cephedeki sevgililerini düşünmekle kalmıyor bütün Türkiye'yi ve orduyu beslemek vazifesi Anadolu kadınlarının omuzlarına yüklenmişti. Herhalde bu zavallı kadınlar bir hayli yıl daha bu yükü taşıyacaklardı ve zavallıların pek azı dünya gözüyle kocalarını veyahut oğullarını görebileceklerdi."
Zaman, Allah'ın dışındaki her şey olarak tanımlanan âlemin yaratılmasıyla işlemeye başlayan bir "birim"dir. Bu durumda ezelde zaman yoktur.Bu durumda Allah , âlemi yaratmadan önce ne yapıyordu, şeklinde sorulan bir soru anlamsız olmaktadır.Zira öncelik sonralık gibi birimler,sadece zaman-mekan içinde söz konusu edilebilmektedir.
Puan vermedi
Hüzün ve trajedi dolu "Tirende Bir Keman " kitabından sonra uzun süre Mustafa Kutlu okumaya niyetim yoktu . Ama kötü haberlerin her tarafımızı sardığı bu zamanlarda "İyiler Ölmez" ismi aklımı çeldi. İyi ki de çelmiş. Bu kitap dramlardan doğan iyi insanlarla ve iyiliklerle dolu. Tabi illaki Anadolu insanı, fakirlik,dramlar olacak .Mustafa Kutlu bu, insana ait her türlü hikaye onda,hayat, acısı ve tatlısı ile üstelik en sade haliyle Kutlu hikayelerinde. Allah ömrünü uzun etsin .
Gerçekte öğrenme edimi başkalarının yönetimine en az ihtiyaç duyulan bir insan etkinliğidir’ diyor yazar. ‘Herkes nasıl yaşayacağını okul dışında öğrenmektedir. Bizler bir öğretmenin müdahalesi olmaksızın konuşmayı, düşünmeyi, sevmeyi, hissetmeyi, oynamayı ve çalışmayı öğreniriz.’ Eğitim yaşam boyu süren planlanmamış bir süreci içermeli. Ve bunun yolu ne yazık ki okullardan geçmiyor. Yazar kitabı Amerikan eğitim sistemini kıstas alarak yazmış olsa da, ülkemizdeki eğitim sistemini düşününce, biz de okulların modern bir toplum ürettiğini iddia edemeyiz. Merak saikıyla dünyaya gelen ve okul öncesinde kendi iç dinamikleri ile zaten dünyayı tanımaya başlayan çocuklarımız okullarda merak duygularını tamamen yitirip, gerçek hayatta çoğu zaman ihtiyaç duymayacakları bilgileri yükleniyorlar. Diploma elde etmek amacı ile diplomalı öğretmenlere boyun eğiyorlar. Okullarımızda her bireyin ilgi alanlarının, meraklarının, yeteneklerinin ve mizaçlarının farklı olduğu yok sayılarak aynı muameleye ve bilgi bombardımanına maruz kalıyorlar. Sadece eğitim fabrikasının bir ürünü olan tüketicilerin bulunduğu ortamlarda mutlu olmak için akademik bir sürece dahil ediliyorlar. Yazar kendince okulsuz bir toplum hayali kurmuş ve yol göstermiş. Toplum olarak okulsuzlaşmak ütopik gibi görünse de , bireylerin farklılığını yok sayan eğitim sisteminin karşısında durmak ve çocuklarımızın heba olmasını engellemek mümkün.
