Müslüman bir yandan namazını kılar, orucunu tutarken, bir yandan da küfrün ve zulmün aleti olmaya devam ederse, onda elbette belli bir bilincin bulunduğundan bahsedilemez.
Dine Allah'ın emri olduğu için ve sırf bunun için inanmak bir usul meselesidir. Bu yüzdendir ki, akla, mantığa yahut hikmete ve felsefeye uygundur diye dine inanmak küfür sayılmıştır.
İnsan dine Allah'ın emri olduğu için ve sırf bunun için inanmalıdır. Dine, din dışı bir takım heveslerimizin, özlemlerimizin tatmini için bağlanmak bu meselenin usulü, diyalektiği bakımından yanlış olacaktır. Bu yanlıştan hareket ederek dine varan veya vardığını sanan insan, aynı heveslerle ve aynı usulle dinden de çıkabilir.