“Ölümü, nefes aldığında duyacak kadar iyi tanıyordum.”
“Ve ancak şimdi, bu dehşet verici manzaranın etkisiyle, hepsini bağlayan sadece tek bir bağ olduğunu anladım. Bu bir fikir değildi. Karımın hayali değildi. Güven, ittifaklar ya da Renkler değildi.
Bendim.
Ben olmazsam, daima yapacakları şey buydu. Ben olmadan Sevro’nun yaptığı şey buydu. Sonucu ne kaçınılmaz bir ziyan!
Ölüm ölümü, ölüm ölümü, ölüm ölümü doğuruyordu.”