Bizi insan kılan konuştuğumuz lisandır ve hayvanlardan da bu sayede ayrışırız. Köpekler birbirlerine isimleriyle seslenmez, hayvanlara isim verenler de insanlardır.
Karıcığım! Üzülme! Senin üzülmenden başka benim kendime ait olan hayat parçamı üzecek bir şey yoktur. Sen, seni on yıl daha beklerim, diyorsun... İnanıyorum, sevinçle, neşeyle inanıyorum, çünkü ben daha on yıl yatsam sen daima içimdesin...
Gönlümde, gözümde, aklımdasın biriciğim... Sen hudutsuz derecede içimdesin... Hudutsuz derecede sana sevdalıyım. Öyle bir aşığım, öyle bir aşığım ki, ancak Füzuli şairin yüreği böyle aşkla çarpabilmiştir...
İçimdeki ateşi gözlerimde tutuşarak, senin gözlerinin önünde hiçbir söz edemeden bir dakika bulabilsem çok şeyler anlardın belki....