Bana en yakın ve en sevdiğim insanlardan ayrılmıştım. İşte o zaman, yerde uzanıp yattığım o anlarda, birden anladım Cemile'yi sevdiğimi. Evet, sevmiştim ve bu benim ilk çocukluk, ilk gençlik aşkımdı. Yüzün, gözyaşlarımdan ıpıslak olan kolumun üzerinde. Bir süre öylece kalakaldım. Ben yalnız Cemile'den ve Danyar'dan değil çocukluğumdan da ayrılmıştım
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Cemile, aşkım benim! Biricik sevgilim cemiletttay! Ben de seni çok uzun zamandan beri seviyorum. Siperlerde hep seni düşünüyor, seni hayal ediyordum. Aşkımı, sevgilimi kendi vatanımda bulacağımı biliyordum. Aradığım, düşlediğim sendin. Cemile'm, benim Cemile'm! Bana dön de gözlerinin içine bakayım!
Seni hiç kimseye kaptırmam! Uzun zamandan beri seviyorum seni...
Bilmediğim zamanlardan beri seni sevmiş, seni beklemişim ben. Ve işte geldin, seni beklediğimi biliyormuş gibi geldin!
Bugün bile kendime sık sık sorarım: Aşk da bir ilham mıdır? Ressamın, şairin ilhamı gibi bir ilham mıdır? Cemile'yi süzerken, koşup bozkıra kaçmak geliyordu içimden. İçimdeki o anlaşılmaz korkunun ve anlaşılmaz sevincin üstünden nasıl geleceğimi, bağıra bağıra yere göğe sormak geliyordu. Ve bir gün, inanın bana, bu soruların cevabını buldum