Her şeyde huzur aradım; ama hiçbir yerde bulamadım, bir kitapla çekildiğim köşeden başka.
Reklam
Hep dinlerim. O yüzden bu kadar düşünüyorum zaten. Insanların konuşmalarını dinliyorum, dinliyorum, sonra bir zaman geliyor, insanların duygularını işitebiliyorum. Hep sürüp gidiyor bu. Dinliyorum, hissediyorum. Kanat çırpıyorlar durmadan. Tavan arasında kalmış bir kuş gibi. Kurtulayım derken bir tozlu pencerenin camında kanadını parçalayacak.
Ancak yeni doğan bir bebek baştan başlayabilir. Sen , ben...biz artık geçmiş zamanız. Bir anlık öfke, binlerce sahne...oyuz biz.
Inanç kuşunu fazla yükseklere uçurmazsan, solucanlarla birlikte sürünmezsin.
Bilmediğimiz bir günah işledik de farkında değiliz belki...
Reklam