Gönül nedir bu hevâ merd ü zenden eyle hayâ
Bu ‘akl ü fikri veren Zü’l-minenden eyle hayâ
Latîf gül gibi nerm ol bu bâġ-ı ‘âlemde
Kabâ-yı atlas-ı cismin dikenden eyle hayâ
Nedir bu bezm-i edebde şu jâj-hâ elfâz
Tefekkür eyle kelâmın dehenden eyle hayâ
Yeter kelâmını sarf-ı reh-i mecâz etdin
Makâm-ı sıdkını fikr et sühandan eyle hayâ
Hudâ ‘atâlet içün mi şu cismi halk etdi
Senin matiyyen olan şu bedenden eyle hayâ
Bütün ‘ibâdet ederler Huda’ya ey gâfil
Bakıp da bâğa hezâr u zağandan eyle hayâ
Emîrî nüsha-i kübrâ iken vücūd-ı beşer
Düşün şu hâliñi sen yine senden eyle hayâ