dervis
@Dervish_
Bir ırmak boyunca uzanmak, geçip gitmek, sularla birlikte akmak, kımıltısız telaşsız. Ölüm içimizde geviş getirirken, kendi kendine söylenip dururken...
Emil Michel Cioran
Adü
Aydın
79 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Eskiden, bir ölünün önünde sorardım kendi kendime: "Bunun doğması neye yaradı?" Şimdi, aynı soruyu, her canlıdan önce kendime soruyorum
Reklam
Nerede duyumlarım? Yitip gittiler ... ben olarak. Ve bu ben, uçup giden bu duyumların toplamı değil de ne?
Herkes gibi davranıyorum, hatta en çok tiksindiğim insanlar gibi. Ancak, iyi ya da kötü, yaptığım her eylemi içim yanarak telafi etmeye çalışıyorum
Hayatta olmak - Ansızın bu deyimin garipliği ile şaşkına
döndüm, sanki hiç kimseyi ilgilendirmiyormuş gibi.
Reklam