Derya ayrancıoğlu
@Deryaediz
Barışçıyım, biraz da savaşçı. Biraz güçlüyüm,biraz zayıf. Biraz iyiyim biraz kötü. İyi, kötü, insanım
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İslam, yalnızca “inanç” değildir, “eylem”dir de.
İslam, yeni bir dünya nizamı getiriyordu. Bu nizam, kuşkusuz cahilliye çağının anarşi ve zorbalığından daha ileriydi, belli bir uygarlaşmanın hukuki çerçevesi getirilmiştir. İnsanlar yeni nizama uyacaklardı. Bunun yaptırımı, hem bu dünyada hem de öteki dünyada en ağır cezalardı.
Bu dünyadaki cezalar, özet olarak kısasa kısasdı.
Bakar suresi şöyle diyordu; Ey inananlar, öldürmede kısas size farz kılındı. Hüre hür, köleye köle, kadına kadın.” (178. Ayet)
Yıl 1978. Aralık ayı,gene Maraş’tayız. Cami hoparlöründen yükselen ses şöyle bağırıyordu: “sizler yoksulsunuz, kafir Aleviler zengin, onların elindekiler, siz müminlerin hakkıdır.”
“Peygamber”, kimileriyle de “siyasi sebepler”le evlenmişti.
Bunu diyen, islamcılara şunu sormak gerekir: MUhammed bir “peygamber” idiyse, böyle “siyasi sebepler”e neden gerek duyuyordu? “Tanrı”sının yardımı yeterli değil miydi? Bu yardım yeterli değil miydi de, bir sürü kadın topladı? Hem de bir kesimi genç, körpe… ve bu kadınları, kimseyle evlenmeleri mümkün olmayan birer “ebedi dul” olarak bıraktı kendisinden sonra. Bu kadınlar ondan sonra kimseyle evlenememeye hükümlüydüler. Çünkü hepsi de “ müminlerin anaları” olarak Kuran’a geçirilmişti.( bkz Ahzap ayet 6)