Hayatımda ilk kez biri benim ellerimi tutarak, beni anlayarak, gerçekten bana bir şey anlatmaya çalışarak konuşuyordu. İlk kez biri kendinden bahsetmek için konuşmuyordu benimle. Buna o kadar alışkınım ki. Birini ufacık kendimden söz etsem, hemen sohbetin onun dünyasına dönmesine o kadar alışkındım ki. Kimse gerçekten dinlememişti beni; herkes konuşmak için kendi sırasının gelmesini bekliyordu.