İstiyorum ki, bu konuşmam, bütün yazdıklarım, söylediklerim ve düşündüklerimin en üstünü olsun…Yan, ön ve arka, başka bir bahis açmaya ihtiyacım olmasın… fakat ne mümkün!.. Hamlet’in dediği gibi:
-kelimeler, kelimeler, kelimeler!..
Bilirsiniz ki, renkli ve cicili bicili konuşmaları pek beceremez bir insan değilim… ama bu defaki uzun konuşmamın, böyle, acı haplar üzerine sıvanmış çikolata zarflarına itibar gösterdiği yok…