Ve unutulmasın ki , ölüler ve hayatta olanlar arasındaki fark da sadece nicelikseldir ve bunun da fazla bir önemi yoktur . Her insanın ömrü boyunca payına, ölürken çığlığında ismini haykırabilceği sadece bir kişi düşer.
Yazı uysal bir efendi değildir, terk edilen tümceleri özgün nitelikleriyle sürdürebilmek kesinlikle imkansızdır, onları yeniden kaleme almaya başladığınızda metnin omurgası bükülür ve artık düz bir çizginin tutturulması asla olanaklı değildir.