Derya
@Deryaura
Sıra kendime gelince duraksıyorum kabaran öfkemi dindirmeye gücüm yetmiyor.
Kim bilir, belki de cehennem insanın kendini bağışlayamamasıdır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Yavaş, belirsiz bir son yerine...
Babamın kalbi her attığında bir bip sesi çıkarıyordu, ölmeden önceki dakikalarda, kalbinin duruncaya kadar gitgide daha yavaş attığını anımsıyorum.
Hayatım boyunca bunun tam tersi olduğunu düşünürdüm; bir beden iflas ettiğinde kalbin, son nefese dek daha hızlı atacağını. Kalbin kendi kendini parçalaması gibi.
"Ama en azından böylesi daha hoş olurdu. Son bir patlama ve hızlı bir yok oluş. Yavaş, belirsiz bir son yerine..."
hayat her sabah yeniden yaratıldığında, sen yeniden ayaklarının altında kanayan yaralarını sarmalayıp yürümelisin
Yalnız Değilsin
Dünyanın yerinden oynadığını hissettiğin her an, korktuğunu ya da endişelendiğini hissettiğinde yapman gereken şey bu, diyor. Hadi tekrarla. "Yalnız değilsin."
"Yalnız değilsin," diyor kız.
Baba bir kez daha söylüyor, o da tekrarlıyor.
Seni dünya gözüyle bir kez daha görmek isteyen biri varsa buna şiir şahittir ben değilim.
